| هر که این وصیتنامه به دستش رسد |
 |
 |
 |
| عمومی |
| نوشته شده توسط مديرسايت |
| يكشنبه, 04 بهمن 1388 ساعت 00:45 |
|
وصیت حضرت امیرالمومنان علی علیه السلام هنگام وفات به هر که این وصیتنامه به دستش رسد شهادت مىدهم که جز خداوند خدائى نیست، یگانه است، شریک ندارد، محمد (ص) بنده و پیامبر اوست، وى را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همه ادیان پیروز سازد، هر چند مشرکان را ناخوش آید، درود و تحیت خداوند بر محمد باد. نماز، عبادت، زندگى، و مرگ من همه براى خداوندى است که پروردگار جهانیان و بىشریک است، چنین دستور دارم و من نخستین مسلمانم. سپس اى حسن به تو، و همه فرزندان و خاندانم و هر که این وصیتنامه به دستش رسد وصیت و سفارش مىکنم:
به پرواى از خداوند پروردگارتان، مبادا نامسلمان از دنیا روید، همه با هم به رشته خدا (قرآن) چنگ زنید و پراکنده نشوید، من از پیغمبر (ص) شنیدم که: اصلاح میان مردم از هر نماز و روزهاى افضل است. و (خوى) هلاککننده و دین برانداز، فساد انگیزى (و ایجاد فتنه) است، و لا قوة الا باللَّه، مراقب خویشانتان باشید، با آنها پیوند (و محبت) کنید تا حساب قیامت بر شما آسان گردد. خدا را! خدا را! در باره یتیمان، مبادا جلو چشم شما از دست بروند، من از پیغمبر شنیدم هر که یتیمى را سرپرستى کند تا بىنیاز شود (و بتواند خود را اداره کند) خدا بهشت را بر او واجب کند، چنان که بر خورنده مال یتیم، دوزخ را. خدا را! خدا را! درباره قرآن، مبادا دیگران در فهم آن (و به نقل نهج البلاغه: در عمل به آن) بر شما سبقت گیرند. خدا را! خدا را! در باره همسایگان، پیغمبر (ص) سفارش آنها را مىکرد، چندان در حق آنها توصیه و تأکید فرمود که ما تصور کردیم همسایه را وارث خواهد کرد. خدا را! خدا را! در باره خانه پروردگارتان نباید تا شما هستید این خانه خالى بماند که اگر متروک شد مهلتتان سرآید، هر که به زیارتش رود کمترین ارمغانى که باز آورد آمرزش گناهان گذشته است. خدا را! خدا را! در باره نماز که بهترین اعمال و پایه دین شماست. خدا را! خدا را! در باره زکات که خشم پروردگارتان را فرو نشاند. خدا را! خدا را! در باره روزه ماه رمضان که سپر آتش است. خدا را! خدا را! در باره بینوایان و مستمندان، آنها را در زندگى خود شریک سازید. خدا را! خدا را! در باره جهاد با مال و جان و زبان که دو کس به این وظیفه قیام کنند یکى حاکم و پیشواى ره یافته، و دیگر فرد مطیعى که از او پیروى کند. خدا را! خدا را! در باره نسل پیامبرتان، مبادا در میان شما ستم کشند و شما بتوانید و دفاع نکنید. خدا را! خدا را! در باره اصحاب پیامبرتان، آنها که بدعتى نگذارند و بدعتگذارى را پناه ندهند، که پیغمبر (ص) در باره اصحابش سفارش کرد و بدعتگذار را لعنت کرد چه از اصحابش، چه از دیگران، و همچنین آنها را که بدعتگذاران را پناه دهند. خدا را! خدا را! در باره زنان و بردگان که آخرین سخن پیغمبر شما این بود: شما را در باره دو گروه ناتوان توصیه مىکنم: زنان و بردگان. نماز، نماز، نماز، در باره خدا از ملامت هیچ کس نهراسید، خدا هر که را قصد سوئى در حق شما کند یا به تجاوز برخیزد سرکوب فرماید. با مردم طبق دستور خدا با زبان خوش سخن گوئید، امر بمعروف و نهى از منکر را ترک نکنید که بدترین افرادتان بر شما مسلط خواهند شد، و هر چه دعا کنید (که از شرشان نجات یابید) مستجاب نشود. پسرانم! بر شما باد به پیوند با یک دیگر، بذل و بخشش و پیشدستى (در احسان و محبت با هم) از جدائى، پشت به هم کردن و اختلاف بر حذر باشید، در کارهاى خیر و تقوا همکارى کنید، در گناه و تجاوز همکارى نکنید، از خدا بترسید که عقوبتش دشوار است، خدا شما خانواده را نگه دارد، (و احترام) پیغمبر را در باره شما حفظ فرماید، (به احترام آن جناب شما را مشمول لطف خود نماید). شما را به خدا مىسپارم، سلام من و رحمت و برکات خدا بر شما باد. آنگاه در حالى که پیوسته لا اله الا اللَّه مىفرمود از این جهان چشم فرو بست. تحف العقول-ترجمه جنتى ص۳۰۵ |