| چرا علمای قدیم قمه زنی را حرام نکرده بودند؟ |
 |
 |
 |
| نوشته شده توسط مديرسايت |
| شنبه, 11 مهر 1388 ساعت 15:09 |
|
سوال و پاسخ های کوتاه سوال اول/ چرا علمای قدیم قمه زنی را حرام نکرده بودند؟
سوال به چه دلیل قمه زنی در حال حاضر حرام است در حالی که قبلا حرام نبود؟ پاسخ:
در رابطه با قمه زنى هیچ دستورى از ناحیه شرع نرسیده و برخى از فقها نیز درباره ی آن چیزى نگفته اند، لیکن کسانى که متعرض حکم آن شده اند عموما در دو صورت آن را غیر جایز شمرده اند: ۱ (در صورتى که مشتمل بر ضرر معتنابه براى شخص باشد. فتاوای علما در مورد قمه زدن چیست؟
سوال و پاسخ های کوتاه سوال دوم/ فتاوای علما در مورد قمه زدن چیست؟
سوال آیا قمهزنى جایز است؟ پاسخ:
امام، استفتاءات، ج ۳، سؤالات متفرقه، س ۳۷ حضرت آیت الله عظمی خامنهاى، اجوبة الاستفتاءات، س ۱۴۶۱ حضرت آیت الله عظمی فاضل، جامعالمسائل، ج، س ۲۱۷۳/ ۱: با توجه به اینکه قمهزدن در زمان حاضر، به علت عدم قابلیت پذیرش و نداشتن هیچ گونه توجیه قابل فهم، باعث وهن و بدنام شدن مذهب مىشود، باید از آن خوددارى گردد
سایت حضرت آیت الله عظمی مکارم makaremshirazi.org ،قمه زنى:
عزادارى خامس آل عبا از مهمترین شعائر دینى و رمز بقاى تشیع مىباشد ولى بر عزاداران عزیز لازم است از کارهایى که موجب وهن مذهب مىگردد و یا آسیبى به بدن آنها وارد مىکند، خوددارى کنند. حضرت آیت الله عظمی نورى، استفتاءات، ج ۲، س ۵۹۷: قمهزنى اشکال دارد.
حضرت آیت الله عظمی تبریزى، استفتاءات، س ۲۰۰۳ و ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴: عزادارى خامس آل عبا از مهمترین شعائر دینى و رمز بقاى تشیع مىباشد ولى بر عزاداران عزیز لازم است از کارهایى که موجب وهن مذهب و سوء استفاده دشمنان اسلام و اهل بیت (ع) مىشود، اجتناب کنند.
دفتر حضرت آیت الله عظمی صافى: اگر ضرر قابل توجهى براى بدن نداشته باشد. در عزاى سیدالشهدا (ع) مانعى ندارد. ____________________________________________- سوال و پاسخ های کوتاه سوال سوم / قمه زنی مخفی هم حرام است؟ سوال آیا قمهزنى به طور مخفى جایز است؟چنانچه در این مورد نذرى وجود داشته باشد، وظیفه چیست؟
پاسخ:
حضرت آیت الله عظمی خامنهاى، اجوبة الاستفتاءات، س ۱۴۶۱: قمهزنى علاوه بر اینکه از نظر عرفى از مظاهر حزن و اندوه محسوب نمىشود و سابقهاى در عصر ائمه (ع) و زمانهاى بعد از آن ندارد و تأییدى هم به شکل خاص یا عام از معصوم (ع) در مورد آن نرسیده است در زمان حاضر موجب وهن و بدنام شدن مذهب مىشود بنابراین در هیچ حالتى جایز نیست. و چنانچه در این مورد نذرى وجود داشته باشد، نذر واجد شرایط صحّت و انعقاد نیست. (۱) _____________________________________________________- سوال و پاسخ های کوتاه سوال چهارم / فلسفه زنجیر زنی سوال فلسفه زنجیر زدن , در عزاداری ها چیست و از چه زمانی پیدا شده ودر کدام عصر شهرت یافته است ؟ و حکم آن چیست ؟ پاسخ:
پیش از پرداختن به مسأله «زنجیرزنى» توجه به چند نکته ضرورى است: الف. پایهگذار اصلى «عزادارى براى حسین بن على» (ع)، خود پیامبر اسلام (ص) است، (براى آگاهى بیشتر به کتاب «سیرتنا و سنّتنا، سیرة نبینا و سنته» نوشته علامه عبدالحسین امینى مراجعه کنید. این کتاب، به فارسى ترجمه شده است و در کتابخانهها موجود است). ب. مراسم عزادارى به صورت عمومى در قرن چهارم توسط ابوالحسن احمد معروف به معزّ الدوله از آل بویه، رواج یافت و روز عاشورا حتى نانوائیها هم کار خود را تعطیل مىکردند، (موسوعة العتبات المقدسه، ج ۸، کربلا، ص ۳۷۲، چاپ بیروت، ۱۹۸۷، ۱۴۰۷ هجرى قمرى). ج. فلسفه اصلى انواع گوناگون مراسم عزادارى حسین بن على (ع)، زنده نگهداشتن فداکاریهاى حسین بن على (ع) است و چون این اعمال، در دل مردم تأثیر شدید دارد، بزرگان شیعه، آنها را مجاز دانستهاند. د. مراسم عزادارى، همواره باید تحت نظارت علماى بزرگ شیعه هدایت شوند تا مراسم عزادارى از مسیر اصلى خود منحرف نگردد و اگر این مراسم درست هدایت شوند عامل خوبى براى تقویت دین به حساب مىآیند. ه. مراسم عزادارى در ایران و هندوستان تا این لحظه آنگونه که باید نیست و براى همین بر همه ما لازم است که تلاش کنیم تا این مراسم از چهارچوب احکام اسلامى بیرون نرود. با توجه به این چند نکته، درباره زنجیرزنى، مطالبى را تقدیم مىکنیم: یکى از مراسم عزادارى در میان شیعیان هندوستان، زنجیرزنى است. آنان با زنجیر و چوبهاى میخ دار بر پشت خود مىزنند و در پى زنجیرزدن، از بدن آنان خون جارى مىشود. بسیارى از شیعیان هند این عمل را ناپسند مىدانند و مرتکب آن نمىشوند در عین حالى که نسبت به حسین بن على (ع) اعتقاد کامل دارند، (همان، ص ۳۷۸ (. زنجیر زنى از هندوستان به ایران آمده است با این تفاوت که در ایران زنجیرزنى به صورت معمولى و بدون خونریزى است ولى در هندوستان بسیار وحشتآور است. زنجیرزنى هندى که همراه با خونریزى است از سوى مراجع تقلید شیعه تحریم شده است. آیةالله سید محسن امین از اولین کسانى است که به این گونه اعمال اعتراض و آن را تحریم کرد. آیةالله سید ابوالحسن اصفهانى نیز فتوا به حرمت این گونه اعمال داد، (همان، ص ۳۷۸، پاورقى. در مقدمه المجالس السنیّة، قمهزنى و امثال آن را از اعمال شیطانى به حساب آورده است). البته اگر زنجیرزنى و اعمال دیگر، مشتمل بر حرام نباشد و بر اساس هدایت خردمندان جامعه صورت گیرد، اشکالى پیش نمىآید و گرنه اگر عملى خودش حرام باشد و یا مشتمل بر حرام باشد انجام آن نارواست.
در مقدمه المجالس السنیّة، قمهزنى و امثال آن را از اعمال شیطانى به حساب آورده است _______________________________________________________ سوال و پاسخ های کوتاه سوال پنجم / ولایت فقیه و قمه زنی و متابعت از ولی فقیه سوال گوش کردن به حرف ولی فقیه و نائب امام زمان (رهبر) واجب است یا نه مثلا در مورد قمه زدن و ... که حکم داده بودند و نیز رفتن به راهپیمایی و ... چه حکمی دارد؟ پاسخ:
در قسمت اول این سؤال باید گفت که در احکام شرعى فردى، هر شخص براى تعیین تکالیف و وظایف خود باید به مجتهد اعلم که در کشف و استنباط احکام تواناتر از دیگران است، مراجعه کند و فتواى مرجع تقلید خود را در این قبیل موضوعات انجام دهد و اگر ولىفقیه به عنوان مرجع تقلید آن شخص نباشد در این قبیل مسائل اطاعت از فتاواى او لازم نمىباشد. اما در مسائل اجتماعى آنجایى که به سیاست کلى نظام اسلامى برمىگردد و در احکام حکومتى باید از ولىفقیه و قانون رسمى مملکت اطاعت کرد. ولى برخى از مسائل اجتماعى که در عین اجتماعى بودن کارى به نظام ندارد، نظیر تعطیلىهایى که براى سنت مردم است، مثلًا مردم یک روزى را براى ولادت پیامبر و امام یا شهادت امام معصوم تعطیل کنند، مغازههایشان را ببندند و در مراسم مذهبى شرکت کنند، در این موارد که مخل به نظام و سیاستهاى آن نیست لزومى به اطاعت نمىباشد،(۱). در قسمت دوم سؤال باید گفت: که بر مبناى نصب که ولى امر از جانب معصوم منصوب شده است با توجه به تعابیر مختلفى که در بعضى آیات روایات نیز مذکور است مانند: «اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولى الامرمنکم» «الراد علیهم کالراد علینا والراد علینا کالرّاد على الله و هو على حدالشرک على الله» اطاعت از ولى امر واجب شرعى است و مخالفت با آن نیز قطعا معصیت الهى است. اما این که از معاصى کبیره به شمار مىآید یا نه باید به چند نکته دقت شود: اولًا: اگر موردى که مخالفت شده از احکام حکومتى باشد که ولىفقیه صادر کرده مثلًا فرمان جهاد یا تحریم استعمال تنباکو یا نه هرگونه و توصیه و پیشنهادى. ثانیا: شخص عالما و عامدا از حکم ولىفقیه تخلف کرده باشد. ثالثا: مجموعه تخلف با شرایط فوق، عنوان رد بر ولىفقیه صدق کند که در این صورت همچنان که در روایت امام صادق (ع) ذکر شد، در حد شرک بر خداوند بوده که خود از بزرگترین گناهان و معاصى کبیره به شمار مىرود،(۲)
(۱) جوادى آملى، ولایتفقیه، ص ۴۷۰
(۲) کاظم، قاضىزاده، اندیشههاى فقهى، سیاسى امامخمینى، ص ۲۲۶ |
