بررسى و تحلیل تازه اى روى آیه تبلیغ

ما اگر از تمام روایاتى که درباره شأن نزول آیه فوق، و همچنین روایاتى که درباره داستان غدیر آمده است صرف نظر کنیم، و تنها به محتواى خود آیه و آیات بعد از آن، نظر دقیق بیفکنیم، مى توانیم از عمق این آیات وظیفه خود را در برابر مسأله خلافت و جانشینى پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآله)روشن سازیم.

توضیح اینکه: آیه فوق با تعبیرات مختلفى که در آن وارد شده نشان مى دهد که ناظر به مسأله اى است که داراى سه ویژگى مهم بوده است:

۱ـ مسأله اى که از نظر اسلام فوق العاده اهمیّت داشته است تا آنجا که به پیامبر (صلى الله علیه وآله) دستور داده مى شود آن را ابلاغ کند، و اگر ابلاغ نکند رسالت پروردگار را ابلاغ نکرده است! و به تعبیر دیگر چیزى بوده است همسنگ مسأله نبوّت، که اگر انجام نشود، رسالت پیامبر (صلى الله علیه وآله) ناتمام مى ماند! (وَاِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ).

بدیهى است منظور این نیست که این یک دستور الهى معمولى بوده و هر دستور الهى ابلاغ نشود رسالت او ابلاغ نشده است، زیرا این سخن از قبیل توضیح واضح است و نیازى به بیان ندارد، در حالى که ظاهر آیه این است که مسأله مورد نظر داراى اهمیّت ویژه اى است که باکیان رسالت و نبوّت گره خورده است.

۲ـ این مسأله حتماً مربوط به نماز و روزه و حجّ و جهاد و زکات امثال آن از ارکان تعلیمات اسلام نبوده است، چرا که آیه در سوره مائده است، و مى دانیم سوره مائده آخرین سوره اى است که بر پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآله)نازل شده (یا از آخرین سوره ها است) یعنى در اواخر عمر پربار پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآله) بوده که تمام ارکان مهم اسلام تبیین شده بود.(۱)

پاسخ به ۲۱ سوال جنسی

۱- استفاده از فیلمها و مقالات نامشروع برای آموزش روابط جنسی
ایا استفاده از فیلمهای ومقالات نامشروع برای آموزش روابط جنسی جایزاست
جایز نیست و در درازمدت آثار نامطلوبی دارد.

۲- حکم وطی در دبر زوجه

 سؤال:  ابن مغازلى جُلابى که بود؟

جواب: جُلّابى منسوب به جُلّاب(۱) است. از کسانى که بدین نسبت مشهورند، ابوالحسن على بن محمّد بن طیّب جلّابى، معروف به ابن مغازلى است. او از مردم واسط عراق بوده است. مردى فاضل و

دلالت حدیث طیر بر فضیلت حضرت امیرالمومنین (ع) را بیان فرمایید

از این حدیث شریف نکات بسیارى استفاده مى شود; از قبیل :

سؤال: آیا حدیث طیر را اهل سنت قبول دارند؟

جواب: حدیث «طیر» را جماعتى از علماى اهل سنت در کتابهاى خود نقل کرده اند که از آنها عبارتند ذیل را انتخاب کردیم:
الف) ترمذى به سند خود از انس بن مالک نقل کرده که گفت: «کان عند النبىّ طیر، فقال: اللهمّ ائتنى باحبّ خلقک الیک یأکل معى هذا الطیر. فجاء علىٌّ معه»; «نزد پیامبر(صلى الله علیه وآله)پرنده اى «سرخ شده» بود، حضرت عرض کرد: بار خدایا! بهترین خلق نزد خود را به سوى من بفرست تا با من هم غذا در این پرنده شود. در این هنگام بود که على (علیه السلام) آمد و با پیامبر(صلى الله علیه وآله) هم غذا شد».(۱)
۱/ صحیح ترمذى، ج ۵، ص ۵۹۵/

سایت فرزند کعبه

www.110fk.com

آیا اسلام کودک ده ساله پذیرفته است؟

این سؤال، سؤال معروفى است که از همان قرون نخستین اسلام در میان بعضى از «بهانه جویان» مطرح بوده است، و آن اینکه درست است که على (علیه السلام) نخستین مردى است که اسلام را پذیرفت، ولى آیا اسلام یک کودک ۱۰ ساله و نابالغ پذیرفته است؟ و اگر زمان بلوغ او را معیار بگیریم جمع دیگرى اسلام را قبل از او پذیرا شده بودند.

‏ در اینجا مناسب است گفتگوئى را که میان «مأمون» خلیفه عباسى که با یکى از علماء معروف اهل سنت در عصر او به نام «اسحاق» صورت گرفت بیاوریم (این حدیث را «ابن عبدربه» در «عقد الفرید» آورده است).

مأمون به او گفت آن روز که

اولو الامر چه کسانى هستند؟

در سوره مبارکه نساء آیه ۵۹ مى خوانیم: «یا ایها الذین امنوا اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولى الامر منکم ...» (اى کسانى که ایمان آورده اید : اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید پیامبر خدا را و صاحبان امر را و ...)

در اینجا این سؤال مطرح مى شود که منظور از اولوا الامر چه کسانى هستند؟

‏ درباره اینکه منظور از اولوا الامر چیست در میان مفسران اسلام سخن بسیار است که مى توان آن را در چند جمله خلاصه کرد:

بحث امامت از چه زمانى آغاز شد؟

‏ بعد از پیامبر اسلام (صلى الله علیه وآله)، بر سر جانشینى آن حضرت گفتگو در گرفت، گروهى معتقد بودند پیامبر (صلى الله علیه وآله) براى خود جانشینى تعیین نکرد، و این امر را بر عهده امت گذاشت که آنها بنشینند و در میان خود رهبرى برگزینند، رهبرى که امر حکومت را به دست گیرد، و به عنوان نماینده مردم بر مردم حکومت کند، هر چند این نمایندگى هرگز صورت نگرفت، بلکه