پدرسوخته، تو هم انا انزلنا!؟

غرور و خود خواهی و ظلم و ستمی که خوانین و مالکان بزرگ ایران بر کشاورزان و روستاییان روا داشتند در همه عصرها و تاریخ این سرزمین شگفت آوراست . اما این ظلم وستم در اواخر دوره قاجار دو صد چندان شد.
دکتر رضوانی درباره غرور و خود خواهی خانها قبل از انقلاب مشروطیت می نویسد:

در آن روزها مردم طبقات مختلفی از قبیل خان ، میرزا ، بیگ ، ملا ، سید و رعیت تقسیم می شدند.
عرف وعادت به مرور زمان هر طبقه ای را دارای امتیازاتی کرده بود که به آن امتیازات دلبستگی پیدا کرده بودند.
در میان طبقات مختلف ممتاز تر ازهمه ، طبقه اعیان یا خانها بودند که خودشان یا پدرشان یا جدشان به یکی از مقامات دولتی یا دیوانی رسیده بودند. آنها از هر حیث خود را از رعیت بر کنار می گرفتند وطبقات غیر ممتاز را درحریم قدرت خود ، راه نمی دادند. رعایا حق نداشتند به آنان تشبیه جویند و از آنان دریکی از شوون زندگی تقلید کنند در این امر چنان پافشاری داشتند که گاهی داستان های مضحکی روی می داد: در شهرستان بیرجند- وطن نگارنده (= دکتر رضوانی ) – دهی است به نام ((خوسف )) درآن روزها معمول یکی از خوانین خوسف آن بود که در نماز به جای سوره قل هو الله احد (= سوره توحید یا اخلاص ) سوره قدر(= اناانزلنا) را تلاوت می کرد.
روزی یک فرد عادی ، فارغ از قید خانی و غافل از عادت خان ، پهلوی خان به نماز ایستاد و پس از قرائت سوره حمد (( انا انزلنا )) را تلاوت کرد. خان چنان عصبانی شد که او را به باد دشنام و کتک گرفت وگفت : پدرسوخته … ، خان (انا انزلنا ) تو هم (انا انزلنا ) ؟! تو همان ( قل هو الله ) آباء و اجدادی خودت را بخوان.

حکایت۵۸۲ - کتاب هزار و یک حکایت قرآنی

www.110fk.com

نظر

افزودن نظر